Op naar Eurosonic! Met een terugblik op mijn eerste bezoek in 2002

Vanavond vertrek ik naar Groningen voor Eurosonic. Mijn favoriete festival, en het enige festival waarvan ik geen idee meer heb hoe vaak ik er al ben geweest. De eerste keer weet ik echter nog goed. Ik woonde nog thuis, in Assen, en had tickets gewonnen via Yellow (wie kent het nog?). Ik was 18 en samen met een vriendin uit Rotterdam ging ik naar Twarres, Di-Rect en Judith in de USVA.


De vriendin had veel te koude schoenen aangetrokken, in Zuid-Holland was het veel warmer. En ze dacht ook dat ik haar vanaf Assen met de fiets op kwam halen op station Groningen. In het Noorden lag tenslotte alles bij elkaar in de buurt! Dit was ongeveer een jaar nadat ik voor het eerst naar haar toe ging en haar voor vertrek vroeg of de metro’s in Rotterdam er net zo uitzagen als in de clip van Jennifer Lopez. Ik was een echte TMF-tiener.

Maargoed, Eurosonic. Het was 2002, ik was nog behoorlijk groen en ik weet nog goed dat ik het miniflesje water van Johan van Twarres als souvenir meenam en dat de vriendin dat maar vies vond. Ik heb het flesje nog lang gebruikt, tot ik hem een keer ergens heb laten staan. Tja. Bah.

Animal Alpha

Muzikaal gezien was dat jaar geen hoogtepunt, maar leuk was het wel. Net als iedere andere editie, en het zijn vooral de gezellige momenten die indruk maken. Er zijn maar weinig bands die ik me goed kan herinneren. De eerste moet Gem in 2004 zijn geweest, tijdens hun optreden in de 3voor12-zaal die tot hun doorbraak leidde. In 2006 waren er Animal Alpha en Campsite, in 2009 was er Guus Meewis in het kleine café De Spieghel, in 2010 And So I Watch You From Afar, in 2011 Moddi en in 2012 Philco Fiction. En ik wil jullie ook niet onthouden dat ik in 2006 flauwviel bij Triggerfinger. En ik vind die zanger niet eens sexy. Nog dagenlang heb ik blauwe plekken gehad van mijn val

De nachtelijke uitstapjes naar café De Knarie met vrienden en bekenden uit de muziekwereld zijn altijd Hilarisch (ooit een band ervandoor zien gaan met een stoepveger van de gemeente?) en een keer had ik nieuwe vrienden gemaakt met wie het zo gezellig was dat we (zelfs in Groningen!) een kroeg uitgeschopt werden, waarna ik mijn eerste trein naar huis miste omdat het feest buiten in de kou gewoon doorging.

In 2002 duurde Eurosonic/Noorderslag nog maar twee dagen, inmiddels zijn het er vier. Ik heb er weer ontzettend veel zin in! Overdag seminars, ’s avonds en ’s nachts bands en een klein beetje slaap. En zondag? Dan crash ik zoals vanouds in Assen bij mijn moeder op de bank.

 

Geplaatst in Blog en getagd met .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *