“Een schok gaat door me heen. Zie ik dat goed?”

Hoe omschrijf ik wat ik wil zeggen in 140 tekens? Of liever nog minder? Nadenkend kijk ik op van mijn beeldscherm, mijn halfdonkere kamer in.

Als een echte schrijver werk ik het beste bij weinig licht. Creativiteit komt dan naar boven, en bovendien ligt mijn hanglamp nog werkeloos bovenop mijn kast en doet slechts één van de twee fittingen van mijn retro-lamp het. En daar, in het halfdonker, zie ik een een beweging bij mijn gordijn. Een schok gaat door me heen. Zie ik dat goed? Ik zie het goed. Ik ben niet alleen… ik heb gezelschap van een langpootspin. Ik verwelkom hem meteen als mijn nieuwe huisgenoot, die hopelijk alle fruitvliegjes gaat vangen. Maar wacht… dat was niet wat ik zag bewegen. Ik zag echt een schaduw. ’s Avonds. In het donker. Een schaduw bij mijn raam. Dat ik zojuist een aflevering van Dexter heb gekeken werkt niet bepaald mee aan mijn vermogen om rustig te blijven. Weer verschijnt daar de schaduw. Nu zie ik het. Het is een weerspiegeling in mijn raam. Van de draaiende ventilator die ik zojuist neer heb gezet.

© marc falardeau | CC license

© marc falardeau | CC license

Geplaatst in Blog, Schrijven.

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *