Pannekoeken? Nee, de eieren zijn op

Ik speel in het gras met Witje, de kat van opa en oma. Boris is saai, die ligt maar een beetje op een tuinstoel te slapen. Naast opa, die zit op de andere stoel te slapen. Mama en oma praten over dingen die ik niet snap. Maar wacht eens, hebben ze het over Pannekoeken? Dat snap ik wel! Zouden we dat gaan eten vanavond? Hopelijk maakt mama eentje met banaan, dat vind ik erg lekker. Oma zegt dat ik op moet passen op het grasveld, omdat er anders een vlek in mijn roze broek komt. Wat maakt dat nou uit? Het doet niet pijn en de broek kan later wel weer in de was.

20140124-164051.jpg

Mama vertelt oma dat we geen pannekoeken kunnen gaan eten omdat de eieren op zijn. Dat is heel jammer! Ik had er net zo’n zin in! Gelukkig zegt oma dat we wel wat eieren uit de koelkast mee kunnen nemen. Mama pakt de eieren aan en vraagt of ik mee ga naar huis. Ik heb heel veel zin in pannekoeken maar ik ben ook net zo leuk met Witje aan het spelen. Gelukkig heeft oma nog heel veel te vertellen aan mama.

Witje geeft kopjes en ik trek aan haar staart. Ze kijkt boos. Boris had me al lang gekrabt. Mama vraagt of ik voorzichtig doe met Witje. En of ik nu wel mee ga naar huis. Ik heb erg veel zin in pannekoeken, dus ik ren naar mama toe om te kijken of ze de eieren niet vergeten is. Ze heeft ze vast en ik wil er ook eentje meenemen. Ik stop hem in mijn broekzak en beloof om er heel voorzichtig mee te doen.

We gaan weg, maar ik wil Witje nog één keer aaien. Ik buk en hoor een vreemd geluid en mijn been wordt een beetje nat. Mama en oma moeten heel hard lachen en ik moet heel hard huilen. Waarom lachen ze nou? Nu is het ei stuk en kunnen we geen pannekoeken maken! “Is niet leuk!” Ze moeten nog harder lachen omdat ik dat zo grappig zeg. Het is echt niet grappig! Waarom snappen ze dat nou niet?

Oma is lief en pakt een nieuw ei uit de koelkast. Ik wil hem niet meer meenemen. Thuis bakt mama een heel erg lekkere pannekoek met banaan en ik krijg er een glas melk bij. Ik drink heel voorzichtig zodat ik dit niet op mijn schone broek mors, want dan moet mama vast weer lachen.

 

NB: dit was eind jaren ’80, toen een pannenkoek nog een pannekoek was!

Geplaatst in Blog, Schrijven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *